Η Επιστημονική εκδήλωση διοργανώθηκε από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΥΠΕΡΗΧΩΝ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ, με συντονιστές την κα Κ. Χατζημιχαήλ, την κα Ε. Μαστοράκου και τον κο Ν. Παπαντωνίου.

Ο ιατρός μας, στο θεωρητικό μέρος του Σεμιναρίου παρουσίασε με παραδείγματα το ρόλο της υπερηχογραφίας στην διαγνωστική προσέγγιση της παθολογίας της κάτω κοιλίας.

Στη συνέχεια, στο πρακτικό μέρος του Σεμιναρίου έγινε από τον κ. Σπυριδόπουλο hands on πρακτική επίδειξη και εξάσκηση συναδέλφων στο χειρισμό του ηχοβολέα κατά την εξέταση της κοιλιακής χώρας και επιφανειακών οργάνων.

Αναλυτικά το πρόγραμμα του 44ου Πανελληνίου Ιατρικού Συνεδρίου στο link http://epis.mednet.gr//app/webroot/objects/epis44_spreads.pdf

Στην εκδήλωση μετείχαν εξαίρετοι και εξειδικευμένοι συνάδελφοι παρουσιάζοντας τελευταία δεδομένα σε επίκαιρα θέματα της Παιδιατρικής.

Αναλυτικά το πρόγραμμα της εκδήλωσης και των ομιλητών στο link http://hcpediatrics.gr/wpcontent/uploads/2017/08/paidiatroi_leykada_22-09-2017_FP.pdf

Μια παθολογική ήβη (καθυστερημένη ήβη, πρόωρη ήβη ή απλώς ήβη με μη φυσιολογικό ρυθμό) μπορεί να έχει δυνητικές επιπτώσεις τόσο στο ίδιο το παιδί όσο και στην οικογένειά του.

Πρώιμη ήβη χαρακτηρίζεται η έναρξη της ενήβωσης πριν από την ηλικία των 8 ετών για τα κορίτσια και των 9,5 ετών για τα αγόρια, αντίστοιχα.

Η κλινική εικόνα της πρώιμης εμφάνισης αλλά και της γρήγορης εξέλιξης των κλινικών σημείων της ήβης παρατηρείται από τον/την παιδίατρο με τη φυσική εξέταση και αξιολογείται περαιτέρω από τον/την παιδοενδοκρινολόγο.

Σε ό,τι αφορά τα κορίτσια, που παρατηρείται πιο συχνά πρόωρη ήβη, είναι απαραίτητη και χρήσιμη η υπερηχογραφική απεικόνιση των έσω γεννητικών οργάνων (υπέρηχος μήτρας-ωοθηκών). Η μορφολογία (σχήμα) και οι διαστάσεις της μήτρας υφίστανται πολλές μεταβολές από τη γέννηση έως και την ολοκλήρωση της εφηβείας υπό την επίδραση των οιστρογόνων, και ο απεικονιστικός έλεγχός τους γίνεται υπερηχογραφικά. Η προεφηβική ή παιδικού τύπου μήτρα έχει κυλινδρικό σχήμα, και η προσθιοπίσθια διάμετρος του θόλου είναι περίπου ίση με την προσθιοπίσθια διάμετρο του τραχήλου. Στη φάση αυτή δεν διακρίνεται το ενδομήτριο. Η εφηβική μήτρα αποκτά προοδευτικά το αχλαδόσχημο σχήμα της, ενώ το μήκος της μεταβάλλεται. Στη φάση αυτή, συνήθως απεικονίζεται με το υπερηχογράφημα και η ενδομητρική στιβάδα.

Το υπερηχογράφημα αποτελεί μια αξιόπιστη μέθοδο για την απεικονιστική παρακολούθηση παιδιών με πρώιμη ήβη, που αφενός δεν επιβαρύνει τα παιδιά και τους εφήβους με ακτινοβολία και αφετέρου συμπληρώνει και δίνει σημαντικές πληροφορίες στον θεράποντα παιδίατρο και παιδοενδοκρινολόγο.

Δε χρειάζεται κάποια προετοιμασία του εξεταζόμενου πριν το υπερηχογράφημα θυροειδούς. Ο/η εξεταζόμενος/-η ξαπλώνει ανάσκελα, ώστε ο ακτινοδιαγνωστής να μπορεί να εξετάσει την προσθιοπλάγια περιοχή του τραχήλου.

Ο υπέρηχος θυρεοειδούς δεν επιβαρύνει με ακτινοβολία, οπότε μπορεί να επαναλαμβάνεται τακτικά, χωρίς πρόβλημα. Άρα είναι ασφαλές και για τις έγκυες γυναίκες, καθώς είναι αβλαβές και για τις ίδιες και για το έμβρυό τους.

Με τους υπερήχους ο ιατρός εκτιμά το μέγεθος και την παρυφή του παρεγχύματος του θυρεοειδούς. Μελετά τη σύσταση του θυρεοειδούς, εάν δηλαδή το παρέγχυμά του είναι ομοιογενές ή ανομοιογενές, καθώς επίσης και την αγγείωση (εάν είναι φυσιολογική, αυξημένη ή μειωμένη). Σε περίπτωση που υπάρχει κάποιο μόρφωμα (πχ όζος, κύστη), δίνεται η δυνατότητα να εκτιμηθεί το μέγεθός και η σύστασή της, εάν είναι πχ συμπαγής όζος ή συμπαγής όζος με μικρές εσωτερικές κύστεις ή αμιγής κύστη (κοιλότητα που περιέχει υγρό), τα όρια της (εάν είναι σαφή ή ασαφή). Επίσης, ελέγχεται η παρουσία αποτιτανώσεων, εάν ο όζος έχει αγγείωση ή όχι, ενώ η υπερηχογραφική εξέταση συμπληρώνεται και με ελαστογραφία (strain elastography), δηλαδή γίνεται εκτίμηση της της ελαστικότητας του όζου (δηλαδή πόσο σκληρός είναι) και του λοιπού υγιούς παρεγχύματος. Η εκτίμηση του μεγέθους του, η πιθανή ταχεία ανάπτυξή του ή η ασαφοποίηση των ορίων του, θα πρέπει να συνεκτιμώνται για την κλινική διαχείρηση από τον θεράποντα ιατρό. Ο έλεγχος συμπληρώνεται με τη μελέτη των επιχωρίων τραχηλικών λεμφαδένων.

Στην κρυψορχία, ο παιδίατρος παραπέμπει το βρέφος για υπερηχογράφημα επειδή δεν ψηλαφεί στο όσχεο κάποιον ή/και τους δύο όρχεις. Στην περίπτωση αυτή, δεν έχει ολοκληρωθεί η φυσιολογική κάθοδος του όρχι– ή των όρχεων εντός του οσχέου. Η αιτιολογία της κρυψορχίας είναι πολυπαραγοντική. Η κρυψορχία αποτελεί τη συχνότερη συγγενή ανωμαλία του ουροποιογεννητικού συστήματος. Ο όρχις μπορεί να βρίσκεται σε διάφορες θέσεις κατά μήκος του άξονα καθόδου του, ενώ σπανιότερα μπορεί να είναι έκτοπος, δηλαδή εκτός της φυσιολογικής καθοδικής του πορείας.

Ο ενδοκοιλιακός όρχις βρίσκεται συνήθως σε μικρή απόσταση από το έσω βουβωνικό στόμιο. Μπορεί ωστόσο να ελεγχθεί κατά μήκος της νοητής γραμμής από τον κάτω πόλο του σύστοιχου νεφρού έως το έσω βουβωνικό στόμιο (αναμενόμενη πορεία καθόδου). Συνήθως στις περιπτώσεις κρυψορχίας, ο όρχις είναι εντός του βουβωνικού καναλιού.

Ο ανελκόμενος όρχις, είναι ο όρχις που σε περιπτώσεις αυξημένης πίεσης ή προσπάθειας μετακινείται αυτόματα από το όσχεο στην είσοδο του οσχέου ή στο  βουβωνικό πόρο, ενώ σε κατάσταση ηρεμίας και χαλάρωσης ή κατόπιν χειρισμών επανέρχεται εντός του οσχέου για κάποιο χρονικό διάστημα. Ο ανελκόμενος όρχις χρήζει παρακολούθησης για την πιθανότητα θεραπευτικής αντιμετώπισης, καθώς υπάρχει κίνδυνος να γίνει ανερχόμενος ή κρυψορχικός. Ο ανελκόμενος όρχις έχει συμμετρικό μέγεθος και ανάλογη υπερηχογραφική εικόνα με τον ετερόπλευρο όρχι που έχει κατέλθει μόνιμα εντός του οσχέου. Μέχρι την εφηβική ηλικία το μεγαλύτερο ποσοστό των ανελκόμενων όρχεων κατέρχεται αυτόματα εντός του οσχέου. Έχει αναφερθεί σε μελέτες αυξημένη τάση συστροφής των ανελκόμενων όρχεων. Συνιστάται τακτική ετήσια παρακολούθηση των παιδιών με ανελκόμενους όρχεις μέχρι την εφηβεία τους, ώστε να διαπιστώνεται η θέση τους. Θεωρείται ότι στον αυξημένο τόνο του αντανακλαστικού του κρεμαστήμα μυός.

Ο ολισθαίνων όρχις, είναι ο όρχις που κατέρχεται εντός του οσχέου με κατάλληλους χειρισμούς, αλλά εάν αφεθούν ελεύθεροι τότε γλυστρούν σε υψηλότερη θέση. Συνήθως βρίσκονται κάτωθεν του έξω στομίου του βουβωνικού πόρου ή σε προοσχεϊκή υψηλή θέση.

Η συχνότερη επιπλοκή της κρυψορχίας είναι η στειρότητα, καθώς στον κρυψορχικό όρχι ο αριθμός των σπερματογονίων είναι χαμηλός και δεν αυξάνεται με την ηλικία. Σε όσο υψηλότερη θέση βρίσκεται ο κρυψορχικός όρχις από τη φυσιολογική του θέση εντός του οσχέου, τόσο μεγαλύτερη είναι η επιβάρυνση και η καταστροφή στα σπερματοφόρα σωληνάρια, γεγονός που οφείλεται στη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του οσχέου και του σώματος, που προκαλεί αναστολή της σπερματογένεσης.

Η ταχύτητα μετάδοσης του ήχου είναι σταθερή για ένα συγκεκριμένο υλικό, καθώς δεν εξαρτάται από τη συχνότητα και το μήκος κύματος. Οι υπέρηχοι και γενικότερα ο ήχος για να μεταδοθεί χρειάζεται κάποιο μέσο, έτσι λ.χ. οι υπέρηχοι διαδίδονται στο ανθρώπινο σώμα, ενώ δε μπορούν να διαδοθούν στο κενό.

Για την παραγωγή ενός ηχητικού κύματος απαιτείται ένα στοιχείο που να εκτελεί ταλαντώσεις (π.χ. κρύσταλλοι του ηχωβολέα), ώστε να προκαλεί μία μηχανική διαταραχή σε ένα υλικό που βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας (π.χ. ανθρώπινο σώμα). Στην περίπτωση αυτή τα μόρια του σώματος, αλληλεπιδρούν με το ηχητικό κύμα, ταλαντώνονται γύρω από μία θέση ισορροπίας, ώστε το ηχητικό κύμα να διαδίδεται στο σώμα, να υπάρχει δηλαδή μία μεταφορά ενέργειας χωρίς ωστόσο να υπάρχει μεταφορά μάζας.

Η ταχύτητα διάδοσης του ήχου (καθώς και των υπερήχων) είναι διαφορετική στα διάφορα υλικά, όπως π.χ. στον αέρα ή το νερό, με αποτέλεσμα να υπάρχουν αντίστοιχες διαφορές στο μήκος κύματος, με τη συχνότητα να παραμένει σταθερή.

Κατά τη διάδοση του το ηχητικό κύμα (υπέρηχοι) συναντά στο ανθρώπινο σώμα ιστούς με διαφορετικό μέγεθος και σύσταση, που επιδρούν με τους υπερήχους, με αποτέλεσμα να μεταβάλλονται τα χαρακτηριστικά τους, δηλαδή το μήκος κύματος και η έντασή τους. Τα φαινόμενα που περιγράφουν τις μεταβολές αυτές είναι η ανάκλαση, η διάθλαση, η σκέδαση και το φαινόμενο Doppler.

Η παραγωγή και η ανίχνευση ενός ηχητικού κύματος σχετίζεται με την ταλάντωση ενός αντικειμένου (πηγή). Στην περίπτωση των υπερήχων το αντικείμενο αυτό ονομάζεται ηχωβολέας και μετατρέπει την ηλεκτρική ενέργεια σε ηχητική (και αντιστρόφως).

Οι ήχοι που είναι αντιληπτοί από το ανθρώπινο αυτί έχουν μήκος κύματος από μερικά εκατοστά (cm) έως και μερικά μέτρα (m) και οι συχνότητές τους είναι κατά προσέγγιση από 20Hz έως 20KHz. Για να γίνει αυτό καλύτερα αντιληπτό, η μουσική νότα «Λα» έχει συχνότητα 440Hz. Οι υπέρηχοι έχουν συχνότητες μεγαλύτερες από 20KHz, ενώ οι υπόηχοι έχουν συχνότητες μικρότερες από 20Hz. Στην Ιατρική επιστήμη, οι υπέρηχοι που χρησιμοποιούνται για κλινικούς διαγνωστικούς σκοπούς έχουν συχνότητες από 1 έως 50MHz.

Η παραγωγή και η ανίχνευση των υπερήχων βασίζεται στο πιεζοηλεκτρικό φαινόμενο, κατά το οποίο μετά από συμπίεση ή εφελκυσμό ενός υλικού, παρατηρούνται ετερώνυμα ηλεκτρικά φορτία στα άκρα του υλικού και αντιστρόφως, η εφαρμογή μιας ηλεκτρικής τάσης (διαφορά δυναμικού) θα έχει ως αποτέλεσμα τη συμπίεση ή τον εφελκυσμό του υλικού. Τα υλικά με αυτές τις ιδιότητες ονομάζονται πιεζοηλεκτρικά (π.χ. οι κρύσταλλοι χαλαζία, διάφορα κεραμικά υλικά κτλ). Για την παραγωγή των υπερήχων γίνεται εφαρμογή του κατάλληλου εναλλασσόμενου ηλεκτρικού δυναμικού στα άκρα του υλικού, που προκαλεί περιοδική μετακίνηση της επιφάνειας του υλικού ταλάντωση των εφαπτόμενων μορίων αέρα και την παραγωγή υπερήχων. Για την ανίχνευση των υπερήχων χρησιμοποιείται η ίδια πηγή, όπου το κύμα των υπερήχων «πέφτει» πάνω στην πηγή και θέτει σε παλμική κίνηση την επιφάνειά του, με αποτέλεσμα τη δημιουργία διαφοράς δυναμικού στα άκρα του, η οποία και καταγράφεται.

Οι πιεζοηλεκτρικοί κρύσταλλοι που χρησιμοποιούνται στους διαγνωστικούς ηχωβολείς έχουν μορφολογία κυκλικού δίσκου. Όταν εφαρμόζεται μία εξωτερική τάση στον κρύσταλλο, τότε αυτός δονείται και παράγει κύματα συγκεκριμένης συχνότητας. Εντούτοις, οι υπέρηχοι που χρησιμοποιούνται για διαγνωστικούς σκοπούς στην Ιατρική δεν είναι ένα μόνο ηχητικό κύμα αλλά μια δέσμη ηχητικών κυμάτων.

Οι χαμηλότερες συχνότητες διαδίδονται σε μεγαλύτερο βάθος στο ανθρώπινο σώμα σε σχέση με τις υψηλότερες. Έτσι π.χ. ένας υπερηχητικός παλμός των 10 ΜHz θα διαδοθεί στην υποδεκαπλάσια απόσταση συγκριτικά με έναν συχνότητας 1 ΜHz προτού να υποστεί την ίδια ακριβώς απορρόφηση.

Το μέγεθος ενός αντικειμένου που ανακλά τον ήχο εξαρτάται από τη συχνότητα του ηχητικού κύματος. Έτσι π.χ. εάν ένα αντικείμενο είναι μικρότερο από το μισό του μήκους κύματος του ηχητικού κύματος, τότε δεν θα προκαλέσει ανάκλαση του ήχου. Αντίθετα, τα μεγαλύτερου μεγέθους αντικείμενα προκαλούν ανάκλαση του ήχου. Επομένως η χωρική διακριτική ικανότητα της απεικόνισης με υπέρηχους εξαρτάται άμεσα από το μήκος κύματος του ηχητικού κύματος.

Οι συχνότητες υπερήχων που χρησιμοποιούνται για διαγνωστικούς σκοπούς στην ιατρική αντιστοιχούν σε μήκη κύματος της τάξης του χιλιοστόμετρου (mm), οπότε είναι δυνατό να ανακλαστούν από αντικείμενα ή δομές αντιστοίχων διαστάσεων. Επομένως, η χωρική διακριτική ικανότητα της τεχνικής των υπερήχων είναι της τάξης του mm.

Γενικά, για τη μελέτη δομών μικρότερου μεγέθους και απεικόνιση περισσότερων λεπτομερειών εφαρμόζονται ηχητικά κύματα με υψηλότερες συχνότητες. Θα πρέπει να γίνεται ορθή επιλογή υπερήχων υψηλής συχνότητας προκειμένου να μην απορροφώνται πριν να φτάσουν στην περιοχή που βρίσκεται η δομή που θέλουμε να μελετήσουμε, με δεδομένο ότι στην περίπτωση αυτή το βάθος διείσδυσης των υπερήχων είναι μικρότερο. Συμπερασματικά, η επιλογή της συχνότητας των υπερήχων για διαγνωστικούς σκοπούς γίνεται με βάση το βάθος που βρίσκεται η δομή που θέλουμε να μελετήσουμε και την απαιτούμενη χωρική διακριτική ικανότητα της εικόνας.

Για τη μελέτη εν τω βάθει οργάνων π.χ. στην κοιλιά, χρησιμοποιούμε υπερήχους με μικρότερες συχνότητες, ενώ για τη μελέτη επιφανειακών δομών π.χ. μαστοί, όρχεις ή μαλακά μόρια (πχ διογκώσεις δέρματος) χρησιμοποιούνται υπέρηχοι με υψηλότερες συχνότητες.

Κατά τη διάρκεια της εξέτασης του υπερήχου το παιδί βρίσκεται μαζί με τους γονείς του, υπάρχει η δυνατότητα επανάληψης του υπερηχογραφήματος, χωρίς τη βιολογική του επιβάρυνση του νεογνού- βρέφους, και υπάρχει η δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας και αντίληψης του ειδικευμένου ακτινοδιαγνωστή που εκτελεί το υπερηχογράφημα με το παιδί, προκειμένου να προσαρμόζει (να εξατομικεύει) το πρωτόκολλο της εξέτασης στο κλινικό ερώτημα ή τα συμπτώματα του παιδιού. Με βάση τα ανωτέρω, γίνεται αντιληπτό γιατί οι υπέρηχοι είναι μία από τις πρώτες βασικές διαγνωστικές απεικονιστικές εξετάσεις που γίνονται σε νεογνά, βρέφη και παιδιά.

Η φυσική παραγωγής των υπερήχων είναι ασφαλώς η ίδια είτε πρόκειται για παιδιά είτε για ενήλικες. Διαφέρουν όμως οι πηγές παραγωγής των υπερήχων, που στην πράξη είναι οι ηχωβολείς, τα φορητά εξαρτήματα που προσαρμόζονται στον υπερηχοτομογράφο, έρχονται σε επαφή με το σώμα του μωρού ή του παιδιού και μας δίδουν τη δυνατότητα άμεσου ελέγχου των οργάνων και των δομών του σώματός τους.

• Το υπερηχογράφημα (υπέρηχος) του εγκεφάλου υπολείπεται της μαγνητικής τομογραφίας, αναφορικά με την διαγνωστική ακρίβεια και τη δυνατότητα διάκρισης των δομών εντός του εγκεφαλικού κρανίου.

• Εντούτοις, το γεγονός ότι ο έλεγχος του νεογνικού ή βρεφικού εγκεφάλου μπορεί να γίνει με τον υπέρηχο χωρίς νάρκωση ή χορήγηση ενδοφλέβιων σκιαγραφικών ουσιών στο  μωρό, χωρίς να επιβαρύνεται με ιοντίζουσα ακτινοβολία, καθιστούν το υπερηχογράφημα ως την πρώτη διαγνωστική μέθοδο για τη μελέτη ενός νεογνού ή βρέφους με υποψία εγκεφαλικής πάθησης ή την παρακολούθηση (follow up) των ευρημάτων.

• Ενδείξεις για υπερηχογράφημα (υπέρηχο) εγκεφάλου αποτελούν: ασφυξία και τυχόν τραυματισμός στη γέννηση, η προωρότητα, η μακροκεφαλία, ο υδροκέφαλος, η υποψία εγκεφαλικών δυσπλασιών από τον εμβρυομητρικό υπερηχογραφικό έλεγχο, κλινικά νευρολογικά συμπτώματα, νοσήματα που σχετίζονται με συμπτωματολογία από το εγκεφαλικό παρέγχυμα (π.χ. σηψαιμία με εγκεφαλικά αποστήματα, οζώδης σκλήρυνση), μηνιγγοεγκεφαλίτιδα κτλ.

• Στον υπέρηχο του νεογνικού ή βρεφικού εγκεφάλου, το μωρό κατά τη διάρκεια της εξέτασης τοποθετείται σε ύπτια θέση, με ανάλογο ρουχισμό ή σκέπασμα ώστε να παραμένει σταθερή η θερμοκρασία του (να μην κρυώνει).

• Ο ειδικευμένος ακτινοδιαγνωστής τοποθετεί αρκετή ποσότητα gel πάνω στο κεφαλάκι του μωρού, αντίστοιχα της πρόσθιας πηγής (στο σημείο που δεν έχει γίνει ακόμα σύγκλειση των ραφών, οπότε υπάρχει “δίοδος” ώστε να βλέπουμε με τον υπέρηχο τις δομές εντός του κρανίου). Υπάρχει η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν ως “δίοδοι” (παράθυρα) και η οπίσθια ή και οι οπισθοπλάγιες πηγές, ιδιαίτερα εάν εστιάζουμε στις δομές του οπισθίου κρανιακού βόθρου.

• Για τη μελέτη του νεογνικού και βρεφικού εγκεφάλου με υπερηχογράφημα (υπέρηχο), ιδιαίτερα σε παιδιά με αρκετά μαλλιά, να τοποθετείται αρκετή ποσότητα gel, το οποίο θα πρέπει να έχει θερμοκρασία δωματίου, ώστε να εφάπτεται σωστά και χωρίς πίεση ο ηχωβολέας επί της πηγής, που χρησιμοποιείται κάθε φορά για να μελετήσουμε τις δομές εντός του κρανίου.

Τι εννοούμε, λέγοντας μαλακά μόρια? Ο,τι υπάρχει αμέσως κάτω από το δέρμα, δηλαδή το υποδόριο λίπος, τους υποκείμενους μύες, τα αγγεία, λεμφαδένες κτλ.

Αρκετά συχνά οι γονείς παρατηρούν μία διόγκωση στο παιδί τους, οπότε ζητούν ιατρική συμβουλή. Μία λ.χ. αιφνίδια διόγκωση στο λαιμό του βρέφους, με ή χωρίς πυρετό θα κινητοποιήσει τους γονείς να επικοινωνήσουν με τον παιδίατρο. Μία διόγκωση στο δέρμα του παιδιού, με ή χωρίς ερυθρότητα του δέρματος, με ή χωρίς πόνο στην περιοχή, μπορεί να προβληματίσει τον παιδίατρο και να ζητήσει έλεγχο της περιοχής με υπερηχογράφημα.

Γιατί προτείνεται ο έλεγχος με υπέρηχο? Γιατί, οι υπέρηχοι είναι η καλύτερη εξέταση για να ελεγχθούν οι δομές κάτω από το δέρμα και δεν επιβαρύνουν το νεογνό, το βρέφος και το παιδί με ακτινοβολία (όπως π.χ. με την ακτινογραφία ή την αξονική).

Με το υπερηχογράφημα δίνεται η δυνατότητα στον εξειδικευμένο ιατρό στους υπερήχους να “δει” και να αναζητήσει πολλές πληροφορίες, όπως:

το μέγεθος της διόγκωσης, τη σύστασή της (εάν είναι συμπαγής, εάν είναι κυστική, εάν έχει εικόνα φλεγμονής, εάν έχει αιμορραγικά στοιχεία κτλ), σε τι βάθος εκτείνεται, τι σχέση έχει με τους μυς- τένοντες- αρθρώσεις, τα αγγεία, εάν οφείλεται σε διογκωμένους λεμφαδένες, εάν πρόκειται για ξένο σώμα ή είναι μία διόγκωση συγγενής (δηλαδή από τη γέννηση, όπως πχ το αιμαγγείωμα, το λεμφαγγείωμα) ή επίκτητη (πχ φλεγμονή δέρματος από τσίμπημα εντόμου, από τρύπημα και παραμονή ξένου σώματος κτλ).

Για τους ανωτέρω λόγους, οι υπέρηχοι είναι εξέταση αναφοράς (gold standard imaging technique) για τον έλεγχο των διογκώσεων στα μαλακά μόρια ενός νεογνού, ενός βρέφους ή ενός παιδιού.

Συναφείς με τις ανωτέρω πληροφορίες είναι τρεις σχετικές δημοσιεύσεις του ιατρού κ. Θέμη Σπυριδόπουλου, σε έγκριτο επιστημονικό περιοδικό, όπου αναδεικνύεται έμπρακτα η εφαρμογή των υπερήχων στον έλεγχο και τη διάγνωση διογκώσεων στα μαλακά μόρια βρεφών και παίδων.

http://www.mednet.gr/archives/2015-1/pdf/116.pdf

http://www.mednet.gr/archives/2015-2/pdf/251.pdf

http://www.mednet.gr/archives/2016-4/pdf/569.pdf

Με τον τρόπο αυτό συμμετέχουμε ενεργά στην κοινή προσπάθεια προαγωγής του μητρικού θηλασμού, καθώς το ιατρείο EchoHealth αποτελεί φιλικό χώρο προς τις μητέρες που θηλάζουν.

Το μητρικό γάλα είναι η καλύτερη και πληρέστερη τροφή για το μωρό. Επιπλέον, με το μητρικό θηλασμό το βρέφος έχει μεγαλύτερη προστασία από τις λοιμώξεις του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος, από ωτίτιδες κ.α. Για περισσότερες πληροφορίες www.epilegothilasmo.gr

Στο ιατρείο EchoHealth εκτός από τη διενέργεια υπερήχων σε νεογνά, βρέφη και παιδιά, δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στη δημιουργία του απαραίτητου περιβάλλοντος ώστε η μητέρα και το παιδί να νιώθουν άνετα, πριν- κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του υπερηχογραφήματος.

EchoHealth for…BabyHealth!